Een inwoner in onze gemeente Valkenburg aan de Geul verblijft een week in quarantaine en doet verslag van zijn overdenkingen en ervaringen.
Vandaag leest u het eerste hoofdstuk uit “Dagboek uit quarantaine”.

Eerst was het de heel ver van mijn bed show, toen kwam het wat dichterbij, toen kwam het heel dichtbij en toen kwam Rutte met naast hem mensen van organisaties waarvan wij de letters niet kunnen vertalen. Wat een geluk dat zij schijnbaar ook niet kunnen vertalen, want het franse woord in de aanhef betekent eigenlijk zoiets als 40 dagen en wij krijgen voorlopig 21 dagen rust.

Nederland was eerst nog een witte vlek in het virusgeweld en wij hadden onze handen vol met het terugdringen van de stikstof uit ons land. Een mooi woord: stikstof, dat langzaam werd omgebouwd naar stikvirus omdat het ook iets met de longen te maken heeft. Er stierven mensen aan dit virus en wij hadden weer een oplossing hiervoor: ze waren oud en ziekelijk, en er was geen medicijn want zoals gebruikelijk worden wij in dit land ingespoten met medicatie tegen virussen die slechts helpt tot het jaar vóór de uitbraak.

En nu zit je zelf thuis op de bank vol met overdenkingen, omdat je in aanraking bent geweest met mensen, die de poort van hun lichaam hebben opengezet voor of bij anderen. Een grote mond is dus kwetsbaar gebleken en zo worden we met de neus op de feiten gedrukt.

Wie mag je nog aanraken, wie nog knuffelen zonder erbij te denken. Blijken LAT-relaties in deze tijd verstandiger dan huwelijken? 

Reageren op deze overdenkingen kan via info@tvvalkenburg.tv