Elisabeth Prins ontvangt de Stiena Ruypersring

|
, ,

Afgelopen zondag tijdens Internationale Vrouwendag ontving Elisabeth Prins de Stiena Ruypersring 2020 uit handen van ring-ontvangster 2018 Monique Derwig. De plechtigheid vond plaats in de Kloosterkerk aan de Oosterweg en vindt iedere twee jaar plaats. De Valkenburgse Kunst- en Cultuurraad kent Elisabeth Prins de ring toe omdat zij betrokken is/was bij stichting de Zonnebloem, Vrienden van het museum, oprichter (samen met haar echtgenoot) van Stichting Rozenheuvel die culturele verenigingen en stichtingen op aanvraag financieel kunnen ondersteunen, actief geweest bij de stichting Niks aan de Hand, vrijwilliger bij het Openluchttheater en in samenwerking met Werner Kreutzer actief geweest met het realiseren van hoogtewandelingen in Valkenburg en omstreken. “Bij dit alles had zij zeker niet altijd de wind mee, maar hield zich sterk en bleef altijd vechten voor hetgeen zij voor ogen heeft. Zij is kritisch en volhardend in haar wensen en ideeën. Maar heeft altijd een open oor en oog voor de ander”, aldus voorzitter Connie Wezeman van de Kunst- en Cultuurraad Valkenburg aan de Geul.
Wie was Stiena Ruypers?
Christina (Stiena) Erens groeide op als derde van acht in een welvarend gezin in Valkenburg. Haar ouders hadden een boerenbedrijf en een leerlooierij. Toen ze in 1902 trouwde met de 26-jarige Leopold Ruypers, eveneens afkomstig uit een boerengeslacht, was ze zelf 44 jaar. Volgens een familieverhaal overvleugelde ze haar echtgenoot. Zo was het Stiena, die toen er werd ingebroken, met een geweer op de inbrekers afging, haar man volgde op afstand.
Zowel Stiena’s eigen familie als die van haar man was politiek actief. Stiena’s echtgenoot Leopold zat vanaf 1914 in de gemeenteraad van Valkenburg.
In 1919 stelde de inmiddels 62-jarige Stiena Ruypers-Erens zich kandidaat voor de gemeenteraad. Als vrouw had ze toen nog geen actief stemrecht. Zij was lijsttrekker, haar man stond op plaats twee. Met 27 van de 321 uitgebrachte stemmen kon ze op 2 september 1919 haar entree maken in de Valkenburgse raad. Ze werd meteen ook tot wethouder gekozen. Niemand besteedde hier aandacht aan, ofschoon er sprake was van een historische gebeurtenis: met Willy Hofman-Poot, die dag verkozen in Oostzaan, was ze de eerste vrouwelijke wethouder van Nederland.
Toen ze op 24 augustus 1920 werd aangewezen als plaatsvervangend burgemeester, was zij daarmee de eerste vrouwelijke locoburgemeester van Nederland. 
Tijdens haar ambtsperiode verving Ruypers-Erens twee jaar lang de zieke burgemeester P. (Piet) Hens. Bij de verkiezingen van 1923 – waarbij ook vrouwen actief stemrecht kregen – kwam er een voorlopig einde aan het wethouderschap van Ruypers-Erens. Ze bleef wel raadslid. Vier jaar later ging Ruypers-Erens als onafhankelijk kandidaat de verkiezingen in voor ‘ons liefelijk stedeke’. Ze behaalde 18 procent van de stemmen en werd opnieuw wethouder en locoburgemeester.
In de zomer van 1930, halverwege haar tweede wethouderstermijn, stierf Ruypers-Erens op 73-jarige leeftijd. De Oude Nobele Schutterij van Valkenburg, waarvan zij het eerste vrouwelijke lid was, bewees haar tijdens de uitvaartdienst de laatste schutterseer. ‘Zij was eene vrouw met een manhaftig karakter, die niet schroomde in het openbaar leven eene taak te vervullen,’ aldus haar bidprentje.
Burgemeester Hens herdacht Stiena Ruypers-Erens in de raadsvergadering als ‘een doortastende vrouw met een scherp geheugen en onkreukbaren trouw aan de zaken, welke zij in het belang der Gemeente voorstond’. 
TV Valkenburg maakte van de uitreiking een videoverslag dat u vanaf zondag ziet in het programma TV Valkenburg Vandaag.
Foto Andre Kerkhoffs, TV Valkenburg

← Vorig bericht

Nieuwe voetbalvoorspelling: "De Drie van Graefie"



V.S.P.: Niet iedereen ontvangt 'Gemeinte Mazjerang'

Volgend bericht →