Spektakelstuk in Berg en Terblijt.Aan het einde van het vorige seizoen vierde zaalvoetbalvereniging De Kilo uit Berg en Terblijt feest. Terecht; de promotie naar de eerste klasse was immers een feit. Hoe zou het de ploeg van coach Ron Ubags vergaan op het hogere platform? Dat was de grote vraag. De start van de huidige competitie was prima, de eerste twee duels werden duidelijk gewonnen.

Zaterdagavond stond de eerste grote testcase op het programma. In sporthal De Bosdries was het eveneens nog ongeslagen SVH’39 uit Vlodrop te gast. Voor aanvang van de topper sprak Ubags duidelijke taal. "Vanavond kunnen we laten zien wat we in onze mars hebben. Over anderhalf uur weten we waar we echt staan. SVH’39 is voor ons een totaal onbekende ploeg. Ik heb geen enkel idee hoe sterk ze zijn. Onze voorbereiding op het seizoen was prima, we gaan dan ook met veel vertrouwen aan de klus beginnen en zien wel waar het schip strandt."

Vanaf het eerste fluitsignaal van arbiter Françoise ontstond een duel dat op het scherp van de snede werd uitgevochten. Aan beide kanten werd met tomeloze inzet gestreden zonder zich te bedienen van grof spel. De grens van het toelaatbare werd dan ook geen enkele keer overschreden. Het spel golfde op en neer waarbij duidelijk sprake was van twee verschillende spelsystemen. De Kilo zocht nadrukkelijk het vijandelijke doel, de gasten uit Vlodrop counterden telkens op werkelijk formidabele wijze. SVH’39 was een geoliede machine die uit technisch enorm vaardige spelers bestond. Na een tiental minuten leverde de zoveelste tegenstoot een vrije trap op die via thuisclubdoelman Bert Kerssemeeckers in het doel verdween.

Een houdbare bal hetgeen de verder sterk keepende goalie na afloop ook ruiterlijk erkende. De Kilo was niet van slag. Integendeel, enkele minuten later maakten de Bergenaren gelijk via Kay Hendriks die zich op pure wilskracht door de gastendefensie worstelde: 1-1.

Helaas duurde dit feestje maar kort, want vanaf de aftrap maakten de gasten gebruik van een onachtzaamheid in de defensie; 1-2. SVH ging hierna stug door met counteren, de 1-3 liet dan ook niet lang op wachten. Dat dit de ruststand was, was een gevolg van het feit dat De Kilo van enig geluk was verstoken. Eerst schoot Glenn Smeets een vrije trap snoeihard tegen de binnenklant van de paal, even later gaf de arbiter bij een duidelijke handsbal binnen het strafschopgebied doodleuk een vrije trap en geen penalty. Iets dat hij in de tweede helft tot groot ongenoegen van de Bergse aanhang nogmaals zou doen.

Na de pauze was sprake van hetzelfde spelbeeld. De kilo viel aan en SVH scoorde opnieuw na een tegenstoot; 1-4. Op dat moment hing een grote nederlaag in de lucht. Ook nu gingen de kopjes echter niet omlaag, de blauw-witten bleven met man en macht strijden voor een beter resultaat. Twaalf minuten voor tijd zorgde de jarige Richard van den Booren voor de ommekeer door de 2-4 aan te tekenen. Vanaf dat moment gingen bij de thuisclub alle remmen los en werd SVH’39 op eigen helft vastgezet. Na enkele dotten van kansen te hebben gemist was het andermaal Van den Booren die het net wist te vinden: 3-4.

De toeschouwers gingen nog eenmaal massaal achter de ploeg staan en het schier onmogelijke gebeurde. Vlak voor tijd scoorde Jeroen Vaessen met zijn allerlaatste krachtsinspanning de op basis van inzet verdiende gelijkmaker.

Na afloop was Ron Ubags uiterst tevreden met het resultaat maar niet met de wijze waarop dit was bewerkstelligd. "Het is duidelijk waar ons manco ligt. In de omschakeling moeten we sneller reageren. Dat heeft ons vanavond twee tegentreffers gekost," aldus de coach die had genoten van de automatismen die door de tegenstander op de vloer waren getoverd.

Foto’s Peggy Kerssemeckers, ZVV De kilo © 2014