Hub Harings en Rolf Wolfshohl, eeuwige wielervrienden

Voorpagina » Toerisme » Hub Harings en Rolf Wolfshohl, eeuwige wielervrienden

Samen genieten van al die mooie momenten die ze als actief wielrenner op de fiets beleefden. Op een groot scherm, naast het podium voor de huldiging, kijken Hub Harings (79) en zijn even oude wielerkameraad, de Duitser Rolf Wolfshohl geboeid naar de beelden van de mannen onder 23. Terugdenkend aan hun eigen prestaties, in de jaren zestig en zeventig. Genietend, dat is zeker als je die koppies zo ziet. Kijken met een kennersoog naar het jeugdige talent dat voorbij zoeft. “De beste hoeft niet altijd te winnen,” geeft de uit Scheulder afkomstige Harings al na één ronde zijn eerste opmerking prijs.

Huldiging vrouwen -23

Beiden zijn in hun nopjes met de, weliswaar wat late, uitnodiging van de organisatie om als gast aanwezig te zijn. “Allemaal te danken aan die daar,” wijzend op Jo Römling. “Hij heeft ervoor gezorgd dat dit WK naar Valkenburg is gekomen.” Naast hem knikt Valkenburgs wethouder van economie, Jan Vermeer instemmend. “Klopt. Ik moest daarna nog veel moeite doen om vanuit de gemeenteraad de financiële bijdrage veilig te stellen!”
In een mengelmoes van Limburgs dialect en wat Duitse woorden begrijpen de twee wielervrienden elkaar over en weer meteen. Beiden hebben in hun privéleven de laatste tijd nogal wat te verwerken gehad. “Mijn vrouw is afgelopen zomer na een kort ziekbed overleden. We deden alles samen. Nu voelt de plaats naast me enorm leeg. Gelukkig heb ik nog heel veel contact met Rolf. Dit weekeinde is hij mijn gast. Met enige regelmaat zoeken we elkaar op. Hij heeft, op zijn leeftijd, nog altijd een wielerzaak in Sieburg, vlak bij Keulen. Fietst elke dag nog 60 kilometer, waarvan de laatste vijf altijd steil bergop.” Ook Rolf moest enige tijd geleden afscheid nemen van zijn zoon. Pijnlijke herinneringen, zo blijkt. Ieder jaar bouwt Wolfshohl nog ruim honderd fietsen! Op jonge leeftijd al verknocht aan de wielersport. Nooit meer los gelaten. Het woord pensioen kent de Duitser niet.
In hun tijd van de cyclocross moesten de renners met één fiets en een paar reservebanden proberen de finish te halen. “Nu beschikt iedereen over meer en degelijker materiaal,” geeft Harings, stammend uit een bekend wielergeslacht met zijn broers Jan en Ger en neef Peter, nog maar eens de verschillen aan met ruim 50 jaar geleden. Liefhebbers, in alle opzichten. Gepassioneerd. Veel trainen, veel wedstrijden. Wedstrijdvergoedingen en premies, voor die bedragen gaan de huidige coureurs niet meer de weg op. “Achttienhonderd gulden voor een weekje fietsen. Toen een wereldkapitaal!” Veel hebben ze mee gemaakt, hun verhalen zijn meer dan eens opgetekend. “Rolf liet me eens een volgauto besturen in Milaan-San Remo. Ik wist niet dat er geen remmen op zaten! Dat werd dus een gevaarlijke klus!”
Hub Harings was, net als Wolfshohl, in zijn tijd een specialist in het veldrijden. Werd vijf keer nationaal kampioen tussen 1963 en 1970. In 1963 zijn eerste titel, rond de bossen van kasteel Elsloo. In ’67 en ’68 reikte hij bij het mondiale evenement tot een zesde plek. Vier keer deelgenomen aan de Tour, drie keer de Amstel Gold Race gereden. Zijn maatje Rolf Wolfshohl stond twaalf keer op het podium bij het veldrijden. Drie wereldtitels: 1960, 1961 en 1963, tien ereplaatsen. 14 keer Duits kampioen op dit specifieke, loodzware onderdeel van de wielersport tussen 1958 en 1973. Op de weg tweede in Milaan- San Remo (1963). Winnaar van de Ronde van Spanje, in 1965. Twee etappes gewonnen in de Tour in 1968. Een keer op het hoogste treetje bij het Duits kampioenschap op de weg in 1968.
Ze lijken, gezien hun leeftijd, maar geen genoeg te krijgen van de sport die ze aan den lijve hebben meegemaakt. Twee dagen genieten, in de achtertuin van Hub Harings. Carrières om trots op te zijn. Dankbaar voor datgene was ze ooit met beperkte middelen voor elkaar kregen. Niets in de koers ontsnapt op de Cauberg aan hun aandacht. Zij ademen nog steeds wielrennen.
Foto Frits Feuler, TV Valkenburg

← Vorig bericht

'Samen Eten'-bijeenkomsten in Stella Maris van start

Nederlandse successen op eerste dag WK Cyclocross

Volgend bericht →