Precies een jaar geleden promoveerde ZVV De Kilo naar de hoofdklasse, waarna de ploeg in november werd uitgeroepen tot sportploeg van Valkenburg aan de Geul. In Kilo-kringen was men destijds realistisch wat betreft de verwachtingen. Handhaven in de hoofdklasse zou al een prima prestatie zijn. Dat de geel-blauwen met nog twee duels voor de boeg derde op de ranglijst zouden staan, had dan ook niemand durven hopen.  

ZVV de Kilo Berg

Vrijdagavond stond de voorlaatste wedstrijd op het programma. Tegenstander was ’t Bröske. Coach Giel Cauberg sprak voor aanvang duidelijke taal. “We zijn tot nu toe heel tevreden. We mogen zelfs deelnemen aan de nacompetitie voor promotie naar de topklasse. Voor ons hoeft niets meer, we beschouwen het als een toetje. De tegenstander van vanavond treffen we vrijwel zeker ook in de nacompetitie. Het is dus een mooie gelegenheid om te kijken waar we staan.”

De ploeg uit Berg & Terblijt toonde duidelijk aan dat de gasten uit Nederweert in die promotiestrijd prima tegenstand kan worden geboden. Gedurende het eerste kwartier had De kilo een licht veldoverwicht, het duurde evenwel tot 8 minuten voor het rustsignaal voordat dit via Yoshi Claessens in een treffer werd uitgedrukt. Ook ‘Bröske’ kreeg via counters enkele kansen, Kilo-doelman Bert Kerssemeeckers weigerde echter te capituleren. 

De tweede helft kende een spectaculair begin. Binnen 6 minuten werd er viermaal gescoord waarvan slechts eenmaal door De kilo. Uit een vrije trap van Dré Hendriks wist Mitch Hoenjet doelman Christian Spetters te verslaan. De drie tegentreffers waren onnodig, omdat ze ontstonden uit counters waarbij de thuisclub vergat na een eigen aanval tijdig om te schakelen. Plotseling stond er dus een 2-3 achterstand op het scorebord en moesten de mannen van Giel Cauberg in de achtervolging.

En met succes want met nog 9 minuten op de klok verzilverde Jordy Mullers een harde voorzet van  Yoshy Claessens: 3-3. Het sein om een ware belegering van het vijandelijke doel te starten. Diverse mogelijkheden werden helaas om zeep geholpen. En dus kreeg De Kilo kort voor het eindsignaal van de niet altijd gelukkig leidende arbiter Arno Wolfs uit Maastricht een koekje van eigen deeg. Onvoldoende terugverdedigen werd genadeloos afgestraft waardoor een onnodige nederlaag een feit werd: 3-4.

Foto’s Danny in de Braek, ZVV de Kilo