De 53e editie van de Amstel Gold Race heeft een zege opgeleverd voor de 26-jarige Deen Michael Valgren van de Astana-ploeg. Na een spannende finale klopte hij in de sprint de oud-winnaar Roman Kreuziger (Tsjechië). Voor de Tsjech zijn tweede podiumplek nadat hij in 2013 de AGR won. Enrico Gasparotto (Italië), derde in 2010 en winnaar in 2012 en 2016, kaapte enkele tellen later de derde plek weg en mocht dus voor de vierde keer op het podium. Peter Sagan (Slowakije) won kort daarna het sprintje van het verslagen groepje achtervolgers. Voor Valgren was het de tweede seizoenszege. Eind februari won hij in België de Omloop Het Nieuwsblad, twee weken geleden eindigde hij als vierde in de Ronde van Vlaanderen.

Favorieten als Peter Sagan, Alejandro Valverde (Spanje) en viervoudig winnaar Philippe Gilbert (België) moesten na de laatste beklimming van de Bemelerberg de laatste kopgroep van vijf laten gaan. Daar sloeg de latere winnaar zijn slag, zo zou later blijken.

Na de derde beklimming van de Cauberg en doorkomst aan de finish in Vilt had de organisatie opnieuw gekozen voor een nieuwe laatste lus. Smalle wegen zorgden voor een oncontroleerbare en onoverzichtelijk slot. Niemand kon nog verstoppertje spelen. Voluit ging het de laatste tien kilometer richting de meet. Twee kilometer van het einde sprongen Wellens, wereldkampioen Sagan, Valgren en Kreuziger weg. Sagan hield zijn benen stil. Het moment voor twee van zijn medevluchters om ‘de benen te nemen.’ Valgren had zes uur en veertig minuten nodig om de 260 kilometer te overbruggen. Oscar Riesebeek was de eerste Nederlandse renner op de 21e plek, bijna één minuut achter de Deense winnaar.

De Nederlandse Chantal Blaak was enkele uren eerder de sterkste in de vrouweneditie van de Amstel Goldrace waar 132 rensters aan de start verschenen voor een rit over 18 hellingen. De regerend wereldkampioene klopte, na ruim 100 kilometer, Lucinda Brand en Amanda Sprattin de spring. Vierde werd Riejanne Markus. Zes rensters gingen gezamenlijk de slotronde in die uiteindelijk uitmondde in een sprint tussen drie vrouwen. De tweede zege van het seizoen was voor Blaak die de afstand in bijna 3 ½ uur aflegde.

Het mooie weer lokte veel wielerliefhebbers naar buiten. Op de 35 hellingen die de mannen moesten overwinnen, was de drukte enorm. Eigen terrasjes, eten en drinken binnen handbereik. Ploegleiderswagens scheurden over de soms smalle wegen, de reclamekaravaan trok ook veel bekijks. Bij de doorkomst in de vele dorpen was het prima toeven, met muziek en hier en daar een live-bandje of dj. In het centrum van Valkenburg was het aan de voet van de Cauberg ouderwets gezellig. Langs de flanken van de bekendste Nederlandse ‘berg’ probeerde iedereen een glimp op te vangen van de renners. Aan de kop van de Cauberg restte nog één kilometer richting de finish in Vilt. Kinderen zagen hun kans schoon om met de verkoop van lekkere drankjes en hapjes geld in te zamelen voor het aanstaande schoolverlaterskamp. Aan de finishlocatie in de grote paviljoens was er het jaarlijkse weerzien tussen wielersponsors en bobo’s. Met een lekker drankje en hapje in de hand konden, vanaf het balkon, de doorkomsten en de sprint om de zege bejubeld worden. Twee, drie uur later was ook dit feestje voorbij. Vanaf morgen wordt het ‘dorp’ afgebroken.

Dinsdagmiddag is de rust weergekeerd in het kleinste wielerdorp van Nederland. Ook de duizenden vrijwilligers kunnen opgelucht ademhalen: hun inzet was opnieuw onmisbaar.

Foto Frits Feuler, TV Valkenburg