Toerversie onder stralende weersomstandigheden

|

Voorpagina » Nieuws » Toerversie onder stralende weersomstandigheden

Daags voor de enige Nederlandse wielerklassieker, de Amstel Goldrace, was het de beurt aan ruim 15.000 toerfietsers uit binnen- en buitenland die her en der hun routes aflegden in het Heuvelland. Duizenden vrijwilligers langs de routes en op de finishlocatie. Verzorgingsposten onderweg, medische begeleiding daar waar nodig. Verkeersregelaars. Materiaalwagens die in geval van pech gebeld konden worden om een reparatie uit te voeren. Geoefenden en minder geoefenden. Individueel of in groepsverband. Verenigingen en bedrijventeams. Duizenden supporters langs de route, met vlag en spandoeken. Via een speciale app konden ze hun favorieten volgen. Via allerlei binnenwegen kon men elders op de route hun aanmoedigingen of verzorging voort zetten. Op de invalswegen werd met grote matrixborden gewezen om het materiaal – de dure renfietsen – niet onbeheerd achter te laten. Fietsendieven loeren op ieder kansje om de tweewieler van eigenaar te doen verwisselen. Vorig jaar verdwenen er ruim 20 dure fietsen.
Opvallend was ook het aantal renners dat zonder startbewijs ‘ergens’ in de koers instapte. Zij hadden mogelijk pech gehad dat ze niet meer officieel konden inschrijven en dus hun heil zochten om ‘stiekem’ deel te nemen. Er zou, hoe dan ook, gekoerst moeten worden! Opvallend tijdens de koers was het grote aantal motoragenten dat her en der wielrenners in de gaten hield en af en toe ook corrigerend optrad.
Om half zeven ’s morgens werd de eerste groep van 500 renners ‘weggeschoten’ vanaf de grote parkeerplaats bij de Polfermolen. Tot elf uur hadden alle deelnemers de mogelijkheid aan de start te verschijnen om aan hun koers over 60, 100, 150 of 240 km te beginnen. Deels ook over het parcours waar een dag later de profs zullen rijden. Draaien en keren, steil omhoog, slingerend naar beneden. De kenmerken van de Gold Race. Venijnige bochten, scherpe afdalingen. Dat alles kregen ook deze wielerliefhebbers voor de wielen.   
De beklimming van de Cauberg, het laatste obstakel voordat de finish in Vilt bereikt werd. Nog een keer alles uit de kast al moest menigeen zijn of haar eerdere inspanningen bekopen en Nederlands beroemdste berg deels te voet afleggen. Zwoegend en zwetend, aangemoedigd door familie en bekenden om die laatste drie kilometer vol te houden. Eerder in de koers moesten de Bemelerberg, de Keutenberg en de Eyserbosweg beklommen worden. Iedereen voelde zich die ene dag een beetje Tourrenner. 
Een deelnemer werd tijdens de race onwel en moest, voordat hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis, gereanimeerd worden. Op de Fromberg botste een buitenlandse deelnemer in een scherpe bocht op een tractor. Hij was wel aanspreekbaar maar werd uit voorzorg ook richting ziekenhuis vervoerd.
In volle snelheid raasden de renners na die Cauberg-bult op het lange rechte stuk richten finish. Voor de tijdregistratie én de foto. Puffend, bijkomen, drinken. De inspanningen waren groot geweest. Nu restte verkoeling op het grote festivalterrein waar in de late middag het optreden van Rowwen Hèze plaats vond. Vergeten waren de pijntjes en het ongemak. Het was nu genieten. Genieten van de zon en al het moois dat die zaterdag in en rond Valkenburg beleefd werd.
Foto’s Frits Feuler, TV Valkenburg


 

← Vorig bericht

Wie en waar: inboedel op straat

Jubileumconcert Koninklijk Walram's Genootschap

Volgend bericht →