VV Walram was één uur derdeklasser

Voorpagina » Toerisme » VV Walram was één uur derdeklasser

De tegenstellingen na afloop van het beslissende duel om promotie naar de derde klasse was op een paar vierkante meter erg groot. Bij Walram overheerste teleurstelling, werd gevloekt en een traantje weggepinkt. Nauwelijks aandacht voor de feestende en hossende RKVB-spelers en hun  aanhang. Die vierden met een geflatteerde 4-1 zege de zo fel begeerde promotie. Voor de Valkenburgse ploeg rest het uithuilen en na de zomerstop opnieuw beginnen. Keihard, maar dat zijn ook in het amateurvoetbal de keiharde wetten.
Ruim 250 supporters – drie bussen en het nodige eigen vervoer met personenauto’s – zorgden voor een prima entourage. Ze hadden, op voorhand, een goed gevoel bij de afloop van dit allerlaatste duel – het dertigste – van het seizoen. Maar de beer moest eerst nog geschoten worden, luidt een bekend spreekwoord.
Een slopend seizoen ook waarin Walram veel tegenslagen door blessures, schorsingen en werkomstandigheden moest overwinnen. Pas op de slotdag kwam er een beloning in de vorm van nacompetitie.
Verleden week had Walram het thuis (2-1) tegen RKVB uit Baexem voor de rust duidelijker moeten afmaken. Nu, op bezoek in Midden-Limburg, bijna hetzelfde scenario. Walram opende sterk, drukte de thuisploeg ver terug op eigen helft en had de regie stevig in handen met een kansje voor Daimy Nijenhuis. RKVB moest uit de loopgraven komen, counterde een paar maal gevaarlijk maar de Valkenburgse defensie pareerde voortreffelijk.
Twintig minuten later moest routinier Dennis Strijbosch zijn plek in het centrum vanwege een enkelblessure afstaan aan Mitch Erven. Twee minuten later glipte Lars Feuler op rechts langs twee verdedigers, zette scherp voor en vond de aalvlugge Daimy Nijenhuis voor de pot. Die had twee balcontacten nodig voor de 0-1. Walram was op dat moment virtueel in de derde klasse, de ploeg uit Baexem moest nu minstens drie keer scoren om die plek over te nemen.
Tien minuten na de 0-1 verdween Dominic Makatita met een brancard – hamstring-blessure – naar de kant, Barry Hendriks was zijn logische vervanger. De defensie moest opnieuw gereorganiseerd worden, dat lukte vooralsnog makkelijk. RKVB had praktisch geen echt uitgespeelde kans gehad maar bleef wel dreigend.
Na de pauze kantelde het duel binnen het kwartier. In een wat onduidelijke situatie binnen het strafschopgebied zag de arbiter plots een strafschop. Die werd laag binnen geschoten: 1-1. Walram nog steeds op pole position. Niks aan de hand. Toch?
Mike Willems zette Daimy Nijenhuis vrij voor doel, zijn stiftje ging over de keeper maar naast de goal. Kort daarop sprintte Bas Hartog over links alles en iedereen voorbij, zijn voorzet was op maat. Via Nijenhuis belandde de bal bij Willems die van dichtbij op de paal knalde. Dé kans op dé beslissing, zo zou achteraf blijken. Het daarop volgende balbezit voor de thuisclub luidde tien seconden later de gelijkmaker in. De ‘Wet van Murphy’ dus! Walram stond te ver naar voren en werd overlopen: 2-1. Op dat moment was bij deze stand een verlenging het hoogst haalbare.
Om onverklaarbare wijze ging Walram plots de lange en hoge bal hanteren. Die werden door de boomlange en trage RKVB-verdedigers weer even hard terug gekopt waardoor de druk steeds groter werd richting doelman Patrick Ruijters. Zelfs een inworp kon niet binnen de lijnen gegooid worden! Walram werd te onrustig, combineerde niet meer en verloor de grip op de wedstrijd nu volledig.
Lars Feuler stuurde Bas Hartog nog prima op weg richting Baexem-doel maar de linkspoot schoot te vroeg in plaats van meer op te stomen. Met kunst- en vliegwerk en een tikkeltje frustratie werd de eerste verlenging bereikt.
De eerste zestig seconden waren nog niet voorbij of doelman Ruijters kreeg ‘schlemielig’ de 3-1 om de oren. Heel Baexem nu aan het feest, Walram leek de geest te geven. Alles en iedereen was de weg volledig kwijt, ballen werden simpel ingeleverd, ze werden te gemakkelijk een prooi van de stugge RKVB-defensie. De 4-1 kon niet uitblijven: over rechts maakte Baexem de klus prima af!
De tweede verlenging deed er feitelijk niet meer toe. Walram was beurs geslagen, maar bij RKVB kiepte ook een aantal spelers met krampverschijnselen om. Volgens Walram-begeleider Rob Habets was het professioneel tijdrekken….
Kort na vijf uur klonk het allerlaatste fluitsignaal van dit seizoen. Gejuich en verdriet, teleurstelling maar ook applaus voor de mannen van Jordy Reneerkens. Hij zag kans met deze ploeg in de top mee te draaien maar heeft nog niet de sleutel voor de derde klasse gevonden. “We waren er zo dichtbij,” analyseerde de Valkenburgse oefenmeester twee uur later. De spanning stond nog duidelijk op zijn gezicht. “Inderdaad, de Wet van Murphy heeft ons in beide duels feitelijk de das omgedaan. Ik wil niet ingaan op wel of geen persoonlijke fouten. Iedereen heeft zijn waarde bewezen. Nu eerst maar even afstand nemen en dan de accu opladen naar volgend seizoen toe.”
Dat betekent dat veel spelers van Walram komend seizoen weer op oude bekenden uit Maastricht, Berg, Schin op Geul en Hulsberg treffen. Spetterende derby’s op voorhand. Voor een of twee seizoenen is dat leuk, voor een aantal spelers staat de teller inmiddels al op tien!
Eenmaal terug in de Walram-kantine werd nog lang nagepraat over een toch wel sterk seizoen dat net niet met een echte prijs – lees: promotie – bekroond kon worden. Het koud buffet voor spelers, begeleiding en supporters werd desondanks toch met smaak verorberd. Voorzichtig klonken hier en daar weer optimistische geluiden richting volgende jaargang….
De gegevens werden aangeleverd door Frits Feuler van VV Walram, Valkenburg.
Foto’s VV Walram © 2016


 

← Vorig bericht

Wind beslist wie burgerkoning wordt

Sacramentsprocessie door parochie in Berg

Volgend bericht →